غزل ۲۴۰۵ - ای التفات نام تو گیرایی زبان

ای التفات نام تو گیرایی زبان
ذکرت انیس خلوت تنهایی زبان ۱

حیرت نوای زیر و بم ساز قدر تو
اخفایی خموشی و افشایی زبان ۲

هرچند ما ومن به صد آهنگ‌گل‌کند
نبود خلل به معنی یکتایی زبان ۳

تا بوی خیر و شر بری از گلشن خیال
برک‌گلی نرُست به رعنایی زبان ۴

این چار سو که مرکز سودای ما وتوست
دارد دکانی از نفس آرایی زبان ۵

خاموشی است مطرب ساز خروش ما
جزگوش نیست مایهٔ گویایی زبان ۶

رمز چه مدعا که به افشا نمی‌کند
از یک ورق خیال معمایی زبان ۷

عالم به حسن خلق توان‌کرد صید خویش
دام وکمند نیست به‌گیرایی زبان ۸

موجی‌که باد شوخی‌اش آسود،‌گوهر است
دل طرح می‌کند انشایی زبان ۹

بیدل به حرف و صوت حقیقت نمی‌خرند
هذیان نواست جرات سودایی زبان ۱۰