غزل ۲۴۳۲ - منفعل خلق را ناز صنم داشتن

منفعل خلق را ناز صنم داشتن
زنگی و با آن جمال آینه هم داشتن ۱

خاک خوری خوشتر است زین همه تن‌پروری
تا به‌ کی انبان صفت حلق و شکم داشتن ۲

می‌شکند صد کلاه بر فلک اعتبار
سوی ادبگاه خاک یک مژه خم داشتن ۳

چوب به‌کرباس پیچ‌، طاسی و چرمی و هیچ
نیست جز این دستگاه طبل و علم داشتن ۴

کارگه حیرتی ورنه که داردگمان
دل به بر و حسرت دیر و حرم داشتن ۵

گر طلب عافیت دامن جهدت ‌کشد
آبله واری خوش است پاس قدم داشتن ۶

محرمی وضع دهر بی عرق شرم نیست
آینه صیقل زده‌ست جبهه ز نم داشتن ۷

مهر ازل شامل است با همه ذرات ‌کَو‌ن
ننگ کرم‌ گستریست علم ‌کرم داشتن ۸

بر رخ ما بافتند پردهٔ تصویر صبح
دم زدن را نخواست شرم عدم داشتن ۹

آه سر و برگ ما سوخت غم عافیت
مهلت عیشی نداد ماتم هم داشتن ۱۰

ای هوس اندوز امن جمع ز آفت شناس
خصم سر ناخن است شکل درم داشتن ۱۱

بیدل از امید خلد قطع توّهم خوش است
جز دل آسوده نیست باغ ارم داشتن ۱۲