هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به مفاهیمی مانند تحیر، درد، فنا، و فریبندگی دنیا می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند برق، موج گل، و تیغ آسمان برای بیان احساسات عمیق و پیچیده استفاده می‌کند. در نهایت، هشدار می‌دهد که از حلاوت دنیا فریب نخوریم تا زندگی تلخ نشود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا سنگین باشد.

غزل ۲۵۷۱ - پر نارساست سعی تحیر کمند او

پر نارساست سعی تحیر کمند او
ای ناله‌ همتی ز نهال بلند او ۱

برقی به ماه‌ نو زد و گردی به موج‌ گل
از ابروی اشارهٔ نعل سمند او ۲

ناسور را به داغ دوا می‌کنند و بس
جز سوختن چه چاره‌کند دردمند او ۳

آنجا که برق جلوهٔ او عرض ناز داشت
آیینه بود مجمرو جوهر سپند او ۴

زنهار! ازحلاوت دنیا، مخور فریب
تا زندگیت تلخ نگردد ز قنداو ۵

تیغی‌ست آسمان که به انداز زخم صبح
دندان نماست جوهرش از زهرخند او ۶

قصر فنا اگر چه ز اوهام برتر است
یک لغز وار بیش ندیدم‌ کمند او ۷

بیخوابی فسانهٔ طوبی ‌که می‌کشد
ماییم و سایهٔ مژه‌های بلند او ۸

بیدل مباش ایمن از آفات روزگار
چون مار خفته در بن دندان گزند او ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۵۷۰ - گر قناعت را توانی داد سامان نگین
گوهر بعدی:غزل ۲۵۷۲ - به این موهومی‌ام یا رب‌ که‌ کرد آیینه‌دار او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.