هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زیباییهای عاشقانه و غمانگیز سخن میگوید. شاعر از فرصتهای از دست رفته، یادآوری گذشته و شناخت ناقص از زیبایی مطلق (حسن مطلق) صحبت میکند و با اشاره به داستان یوسف و چاه، به تماشای دردناک زیباییهای از دست رفته میپردازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به داستان یوسف و چاه نیازمند آشنایی با ادبیات و فرهنگ اسلامی-ایرانی است.
غزل ۲۶۴۲ - ای امل آواره فرصت را چه رسواکردهای
ای امل آواره فرصت را چه رسواکردهای
نوحهکن در یاد امروزیکه فردا کردهای ۱
حسن مطلق را مقید تاکجا خواهی شناخت
آه از آن یوسفکه در چاهش تماشاکردهای ۲
نوحهکن در یاد امروزیکه فردا کردهای ۱
حسن مطلق را مقید تاکجا خواهی شناخت
آه از آن یوسفکه در چاهش تماشاکردهای ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۴۱ - گر همه رفتی چو ماه از چرخ برتر سجدهای
گوهر بعدی:غزل ۲۶۴۳ - افسانهٔ وفایی اگر گوش کردهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
