هوش مصنوعی:
این شعر به مفاهیم عمیقی مانند ناپایداری زندگی، بیثباتی انسان در برابر تقدیر، و ناتوانی در برابر حوادث میپردازد. همچنین از غفلت ذاتی انسان، بیبرگی و سنگینی بار وجودی سخن میگوید و با نگاهی انتقادی به دنیای مادی و اسباب بیارزش آن اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین نگاه انتقادی به زندگی و تقدیر نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد.
غزل ۲۶۸۷ - تا کجا آن جلوه در دلها کشد میدان سری
تا کجا آن جلوه در دلها کشد میدان سری
در فشار شیشه افتادهست آغوش پری ۱
غفلت ذاتی ز تدبیر تأمل فارغ است
از فسون پنبه منت بر نمیدارد کری ۲
تا عدم آوارهٔ آفات باید تاختن
جز فرو رفتن ندارد کشتی ما لنگری ۳
فیض صحرا در غبار خانمان آسوده است
تا به دامن وارسی باید گریبان بر دری ۴
برگ برگ بید این باغ امتحانگاه خمیست
هیچ باری نیست سنگینتر ز بار بیبری ۵
با خرد گفتم چه باشد انفعال آدمی
سویدنیا دید وگفت: اشغال اسباب خری ۶
عمرها شد میزنی بیدل در دیر و حرم
آه از آن روزی که گویندت چه زحمت میبری ۷
در فشار شیشه افتادهست آغوش پری ۱
غفلت ذاتی ز تدبیر تأمل فارغ است
از فسون پنبه منت بر نمیدارد کری ۲
تا عدم آوارهٔ آفات باید تاختن
جز فرو رفتن ندارد کشتی ما لنگری ۳
فیض صحرا در غبار خانمان آسوده است
تا به دامن وارسی باید گریبان بر دری ۴
برگ برگ بید این باغ امتحانگاه خمیست
هیچ باری نیست سنگینتر ز بار بیبری ۵
با خرد گفتم چه باشد انفعال آدمی
سویدنیا دید وگفت: اشغال اسباب خری ۶
عمرها شد میزنی بیدل در دیر و حرم
آه از آن روزی که گویندت چه زحمت میبری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۸۶ - بی خبر از خود مگذر، جانب دل هم نظری
گوهر بعدی:غزل ۲۶۸۸ - دوستان این خاکدان چون من ندارد دیگری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
