هوش مصنوعی: این شعر از بیدل به بیان احساسات عمیق عاشقانه و فلسفی می‌پردازد. شاعر از عشق، درد، و آرزوها سخن می‌گوید و تأکید دارد که بدون گذشتن از خود، نمی‌توان به حقیقت رسید. مفاهیمی مانند عشق، رنج، خاکساری، و گذشت از خود در این شعر پررنگ هستند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و استعاره‌های به کار رفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارند تا به درستی درک شوند.

غزل ۲۶۹۹ - آسوده است شوق ز دل پیش نگذری

آسوده است شوق ز دل پیش نگذری
ای موج خون نگشته ازین ریش نگذری ۱

از طبع ذره‌گر تپشی واکشی بس است
در پردهٔ خیال ازین پیش نگذری ۲

بر خاک تشنه بارش اگر نیست رشحه‌ای
بی‌التفاتی از سر درویش نگذری ۳

دربای عشق بیخود توفان این صداست
کای موج از گذشتگی خویش نگذری ۴

سیلاب نیز طعمهٔ خاکست از احتیاط
زبن دشت آنقدر قدم اندیش نگذری ۵

درکاروان غبار املهای آرزو
پس مانده است اگر تو ز خود پیش نگذری ۶

بیدل غبار عالم اوهام زندگیست
نگذشته‌ای ز هیچ اگر از خویش نگذری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۶۹۸ - ای گشاد و بست مژگانت معمای پری
گوهر بعدی:غزل ۲۷۰۰ - دلدار قدح برکف‌، ما مرده ز مخموری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.