غزل ۳۷۱ - همین معامله ما را بس است با زنار

همین معامله ما را بس است با زنار
که با طبیعت ما گشته آشنا زنار ۱

تمام عمر به تسبیح کرده ام بازی
کجا طبیعت طفلانه و کجا زنار ۲

من و تو بیهده کوشیم خود به این قسمت
خبر دهد که که را سبحه و که را زنار ۳

بگو به دیر مغان آ و رایگان بربند
امام ما که به جان خواهد از ریا زنار ۴

گذشت عمر و ز مستی نیافتم عرفی
که سبحه بود مرا دام ره یا زنار ۵