هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از عرفی شیرازی بیانگر حالات روحی و عرفانی شاعر در هنگام سماع (رقص صوفیانه) است. او از وجد و شور عرفانی، عشق به معشوق، و بیخویشی در سماع سخن میگوید و زاهد را به دلیل ناآشنایی با حالات عرفانی نکوهش میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد.
غزل ۴۱۶ - باز این منم به صد دل خشنود در سماع
باز این منم به صد دل خشنود در سماع
دیوانه وش ز نغمهٔ داود در سماع ۱
رویم به روی دلبر و قوال در سرود
دستم به دست شاهد مقصود در سماع ۲
پرهیز ای فرشته که اینک به عرش و فرش
افشاندم آستین می آلوده در سماع ۳
باز این چه سوزش است که خونابه ریز شد
چندین هزار زخم نمک سود در سماع ۴
هنگام مردن است، تپیدن بسی به خون
دایم چو بی غمان نتوان بود در سماع ۵
زاهد که بود زمزمه دشمن به دیر عشق
آمد به نیم زمزمهٔ عود در سماع ۶
عرفی سرود بزم که یادش آمد که باز
بر روی آتش آمده چون عود در سماع ۷
دیوانه وش ز نغمهٔ داود در سماع ۱
رویم به روی دلبر و قوال در سرود
دستم به دست شاهد مقصود در سماع ۲
پرهیز ای فرشته که اینک به عرش و فرش
افشاندم آستین می آلوده در سماع ۳
باز این چه سوزش است که خونابه ریز شد
چندین هزار زخم نمک سود در سماع ۴
هنگام مردن است، تپیدن بسی به خون
دایم چو بی غمان نتوان بود در سماع ۵
زاهد که بود زمزمه دشمن به دیر عشق
آمد به نیم زمزمهٔ عود در سماع ۶
عرفی سرود بزم که یادش آمد که باز
بر روی آتش آمده چون عود در سماع ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۵ - اگر تو خنده کنی از گل و شراب چه حظ
گوهر بعدی:غزل ۴۱۷ - چنین که آمده منظور لطف شاه چراغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
