هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر به مقایسه‌ی حالات روحی و معنوی خود با عناصر مختلف مانند جان، دل، پیاله و ایمان می‌پردازد. شاعر از حالات مستی، حیرانی و عشق سخن می‌گوید و به تضاد بین ایمان و کفر اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که درک این مفاهیم برای افراد نادان دشوار است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از مفاهیمی مانند مستی و کفر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا گمراه‌کننده باشد.

غزل ۱۹۲۲ - ما شادتریم یا تو، ای جان؟

ما شادتَریم یا تو، ای جان؟
ما صاف تَریم یا دلِ کان؟ ۱

در عشقِ خودیم جُمله‌ بی‌دل
در رویِ خودیم مَست و حیران ۲

ما مَست‌تَریم، یا پیاله؟
ما پاک‌تَریم، یا دل و جان؟ ۳

در ما نِگَرید و در رُخِ عشق
ما خواجه عَجَب تَریم، یا آن؟ ۴

ایمانْ عشق است و کُفرْ ماییم
در کُفر نِگَه کُن و در ایمان ۵

ایمان با کُفر شُد هم آواز
از یک پَرده زَنند اَلْحان ۶

دانا چو نداند این سُخَن را
پس کِی رَسَد این سُخَن به نادان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۲۱ - ای ساقی و دستگیر مستان
گوهر بعدی:غزل ۱۹۲۳ - ای روی مه تو شاد خندان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.