هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و تأثیرات عمیق آن بر زندگی خود سخن میگوید. او عشق را چنان شیرین و جذاب توصیف میکند که حتی رنجهای ناشی از آن را به جان میخرد و از دیگر غمهای جهان رها میشود. همچنین، او به قدرت عشق و ایمان به خدا اشاره میکند که او را از ترسهای دنیوی مصون میدارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا ناملموس باشد.
غزل ۲۳ - غم عشق تو آزادم ز غمهای جهان دارد
غم عشق تو آزادم ز غمهای جهان دارد
بدان غم کردهای شادم خدایت شادمان دارد ۱
شبی گفتم ز شرینی دهانت طعم جان دارد
بگفت ار بوسیش بینی حلاوت بیش از آن دارد ۲
مرا دارد بلای عشقت از رنج جهان ایمن
به فضل خویش ایزد آن بلا را در امان دارد ۳
مرا کز عشق میسوزم ز دوزخ چند ترسانی
کسی از مرگ میترسد که در دل خوف جان دارد ۴
بدان غم کردهای شادم خدایت شادمان دارد ۱
شبی گفتم ز شرینی دهانت طعم جان دارد
بگفت ار بوسیش بینی حلاوت بیش از آن دارد ۲
مرا دارد بلای عشقت از رنج جهان ایمن
به فضل خویش ایزد آن بلا را در امان دارد ۳
مرا کز عشق میسوزم ز دوزخ چند ترسانی
کسی از مرگ میترسد که در دل خوف جان دارد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲ - مرا شوخیست شیرینلب که رنگ نیشکر دارد
گوهر بعدی:غزل ۲۴ - دل تو خاره و جسمت حریر را ماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
