غزل ۶۶ - گرم ز لطف بخوانی ورم به قهر برانی

گرم ز لطف بخوانی ورم به قهر برانی
تو قهرمانی و قادر بکن هر آنچه توانی ۱

گرم به دیده زنی تیر اگر به سینه ننالم
که‌‌ گرچه آفت جسمی و لیک راحت جانی ۲

نیم سپند که لختی برآتشت ننشینم
هزار سال فزون گر بر آتشم بنشانی ۳

من از جمال تو مستغنیم ز هرکه به عالم
به حکم آنکه تو تنها نکوتر از دو جهانی ۴

نظر به غیر تو بر هیچ آفریده نکردم
گناه من نبود گر ندانمت به چه مانی ۵

در انگبین نه چنان پا فروشدست مگس را
کز آستان برود گر صد آستین بفشانی ۶

اگر چه‌ عمر عزیزست ‌و جان ‌نکوست ولیکن
تو هم عزیزتر از این و هم نکوتر از آنی ۷

به حال خستهٔ قاآنی از وفا نظری کن
بدار حرمت پیران به شکر آنکه جوانی ۸