هوش مصنوعی:
این شعر از قاآانی، شاعر ایرانی، به توصیف حالات و رفتارهای ناپسند فردی میپردازد که مست و بیخود شده، کینهتوزی میکند و فتنهانگیزی مینماید. شاعر با استفاده از استعارهها و تشبیهات زیبا، مانند مقایسه فرد با مریخ و شمع، از رفتارهای ناشایست او انتقاد میکند و ابراز نگرانی مینماید که چنین اعمالی ممکن است باعث بروز غوغا و فتنه در شهر شود. در پایان، شاعر خود را مداح امیرالامرا معرفی میکند و گویا از اینکه فرد مورد خطاب او را نشناخته، اظهار تأسف مینماید.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم انتزاعی، استعارههای پیچیده و نقد اجتماعی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعاتی مانند کینهتوزی و فتنهانگیزی نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک و تحلیل دارد.
غزل ۷۵ - این چه حالست که از سرکله انداختهای
این چه حالست که از سرکله انداختهای
مست و بیخود شده از خانه برون تاختهای ۱
تبغ صیقل زده در مشت و سپر از پس پشت
نرد کین باخته و ساز جدل ساختهای ۲
ساق بالا زده و ساعد کین برچیده
رخ برافروخته و تیغ برافراختهای ۳
گاه با دوست درآویخته گه با دشمن
چون حریفان دغا نرد دغل باختهای ۴
بیم آنست که از پارس برآید غوغا
این چه فتنه است که در شهر درانداختهای ۵
ما چو پروانه کمر بسته به جانبازی تو
تو چرا شمع صفت این همه بگداختهای ۶
هیچ کس را به جهان مهر تو باقی نگذاشت
حالی ازکینه پی قتل که پرداختهای ۷
مگرت گفت کسی ماه فلک همسر تست
که تو مریخ صفت خنجرکین آختهای ۸
یاکسی گفت قدت سرو چمن را ماند
که تو در ناله چو بر سرو چمن فاختهبی ۹
ماه کی جام کشد سرو کجا تیغ زند
خویش را از دگران حیف که نشناختهای ۱۰
هست مداح امیرالامرا قاآنی
نشناسی مگرش هیچ که ننواختهای ۱۱
مست و بیخود شده از خانه برون تاختهای ۱
تبغ صیقل زده در مشت و سپر از پس پشت
نرد کین باخته و ساز جدل ساختهای ۲
ساق بالا زده و ساعد کین برچیده
رخ برافروخته و تیغ برافراختهای ۳
گاه با دوست درآویخته گه با دشمن
چون حریفان دغا نرد دغل باختهای ۴
بیم آنست که از پارس برآید غوغا
این چه فتنه است که در شهر درانداختهای ۵
ما چو پروانه کمر بسته به جانبازی تو
تو چرا شمع صفت این همه بگداختهای ۶
هیچ کس را به جهان مهر تو باقی نگذاشت
حالی ازکینه پی قتل که پرداختهای ۷
مگرت گفت کسی ماه فلک همسر تست
که تو مریخ صفت خنجرکین آختهای ۸
یاکسی گفت قدت سرو چمن را ماند
که تو در ناله چو بر سرو چمن فاختهبی ۹
ماه کی جام کشد سرو کجا تیغ زند
خویش را از دگران حیف که نشناختهای ۱۰
هست مداح امیرالامرا قاآنی
نشناسی مگرش هیچ که ننواختهای ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۴۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۴ - نامدی دوش و دلم تنگ شد از تنهایی
گوهر بعدی:غزل ۷۶ - دارم نگار سنگدل سیم سینهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.