هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از عشق و رنج‌های عاشقانه سخن می‌گوید. او از جدایی و درد دل خود می‌گوید و از اشک‌هایش به عنوان گواهی بر صداقت احساساتش یاد می‌کند. شاعر همچنین به نقش‌های عاشقانه و رنگ‌های نمادین مانند زعفران اشاره می‌کند و در نهایت خود را غلام زیرکان می‌خواند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی دارد.

غزل ۱۹۴۱ - مهره‌‌یی از جان ربودم‌ بی‌دهان و‌ بی‌دهان

مُهره‌‌یی از جان رُبودَم‌ بی‌دَهان و‌ بی‌دَهان
گَر رَقیبِ او بِدانَد، گو بِدان و گو بِدان ۱

سِرِّ او را نَقْش کردم، نَقْش کردم، نَقْش کرد
هر کِه خواهد گو بِخوان و گو بِخوان و گو بِخوان ۲

پیش مُنْکِر می‌شُدم من نیستم، من نیستم
هستم اکنون در میان و در میان و در میان ۳

گَر تو گویی کو دُرُستی؟ کو دُرُستی؟ کو گُواه؟
در شِکَستِ من بیان و صد بیان و صد بیان ۴

اشکِ چَشمَم بَسْ گُواه و بَسْ گُواه و بَسْ گُواه
رَنگِ رویَم، بَسْ نشان و بَسْ نشان و بَسْ نشان ۵

نَک نشانِ لاله رویی، لاله رویی، لاله‌یی
بر رُخِ من زَعفَران و زَعفَران و زَعفَران ۶

جُز صَلاحُ الدّین نداند این سُخَن را، این سُخَن
من غُلامِ زیرکان و زیرکان و زیرکان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۴۰ - ای ز تو مه پای کوبان، وز تو زهره دف زنان
گوهر بعدی:غزل ۱۹۴۲ - من ز گوش او بدزدم حلقهٔ دیگر نهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.