هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به ستایش و مدح شخصی خاص میپردازد و ابراز میکند که برای جلب توجه و بخشش او، از دیگران پیشی گرفته و به خدمت او روی آورده است. او امیدوار است که با بخشش و لطف این شخص، مشکلاتش برطرف شود و از او درخواست میکند که با کوتاه کردن داستان زندگیاش، عمری طولانی به او ببخشد.
رده سنی:
16+
این شعر به دلیل استفاده از مفاهیم عمیق و استعاری در مدح و درخواست، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است. درک این مفاهیم ممکن است برای کودکان دشوار باشد.
شماره ۱۲۰ - صاحبا ای که در مدایح تو
صاحبا ای که در مدایح تو
گوی سبقت ربودم از اشباه ۱
دل نمودم به خدمت تو یکی
پشت کردم به حضرت تو دو تاه ۲
تا برآلاییم ز جود به سیم
تا برافرازیم ز مهر به ماه ۳
هفتهای می رودکه چشم امید
از توام مانده همچنان در راه ۴
باد عمرت دراز گر ز کرم
چون زبان قصهام کنی کوتاه ۵
گوی سبقت ربودم از اشباه ۱
دل نمودم به خدمت تو یکی
پشت کردم به حضرت تو دو تاه ۲
تا برآلاییم ز جود به سیم
تا برافرازیم ز مهر به ماه ۳
هفتهای می رودکه چشم امید
از توام مانده همچنان در راه ۴
باد عمرت دراز گر ز کرم
چون زبان قصهام کنی کوتاه ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۳۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - میر زمانهای که نگردد مرا زبان
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - داورا ای که خاک پای ترا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
