هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر به مقایسه خود با چرخ (زمان یا فلک) میپردازد و بیان میکند که چرخ مایه فخر و رفعت است، در حالی که او خاک و مظهر پستی است. با این حال، با وجود شکسته شدن دلش، شکرگزار است زیرا شکستن دل میتواند به درستی و اصلاح آن منجر شود.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تمثیلهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۶ - تویی چرخ و بس بد ترا فخر رفعت
تویی چرخ و بس بد ترا فخر رفعت
منم خاک و بس بد مرا ذُلّ پستی ۱
شکستی دلم را ولی شکر گویم
که دل از شکستن پذیرد درستی ۲
منم خاک و بس بد مرا ذُلّ پستی ۱
شکستی دلم را ولی شکر گویم
که دل از شکستن پذیرد درستی ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - هر که را نیم جو قناعت هست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - گر نشدی ابر تیره پردهٔ خورشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
