شماره ۱۴۳ - یکی به چشم تامل نگر بدین تمثال

یکی به چشم تامل نگر بدین تمثال
که تات مات شود دیدگان ز حیرانی ۱

یکی درست بدین نوجوان نگر ز نخست
که‌راست ماه دو هفته است و یوسف ثانی ۲

به زلفکانش چندان که چشم کار کند
همی نبیند چیزی به جز پریشانی ۳

سپید سیم سرینش چو کوه بلّورست
که می‌بلغزد در وی نگاه انسانی ۴

چنان عودش برپا بودکه پنداری
ستاده گرز به کف رستم سجستانی ۵

فکنده رخش در آن عرصه‌ای که می‌بینی
فشرده میخ در آن ثقبه‌ای که می‌دانی ۶

زن نجیب کهن‌سالش از قفا نگران
چو پاسبان که کند دزد را نگهبانی ۷

چو صرفه‌جویی و امساک عادت نجباست
نجیب‌وار کند شرفهای پنهانی ۸

به شوهرش ز نجابت جماع می‌ندهد
که از نجیب عجیبست فعل شهوانی ۹

قضیب شوی نخواهد به فرج خویش تمام
که مال شوی نسازد تلف به نادانی ۱۰

غرض چه‌گویم زن از قفا چو حلقه به‌در
ز پیش شوی جوان گرم حلقه‌ جنبانی ۱۱

چنان کنیزک زن راگرفته است به کار
که هرکه بیند گردد ز دور شیطانی ۱۲

کنیزکی شهدالله ز شهد شیرین‌تر
لطیف و دلکش و موزون چو شعر قاآنی ۱۳

تبارک‌الله فرجی دو مغزه چون بادام
به شرط آنکه به بادام شکر افشانی ۱۴

زن نجیب وی اندر قفا یساول‌وار
گرفته چوب و درافکنده چین به پیشانی ۱۵

کنیز مطبخی از خشم نیم‌سوز به دست
ستاده بر طرفی همچو دیو ظلمانی ۱۶

کنیزک دگر استاده گرم شکرخند
زکار زانیه و فعل شوهر زانی ۱۷

به شهوت و غضب طبع آدمی ماند
اگر تو معنی این نقشها فروخوانی ۱۸

چو شهوت از طرفی دست عقل برتابد
سپه کشد ز دگر سو قوای روحانی ۱۹

تو نقش فانی دنیا ببین و عبرت گیر
که این ستوده سخن حکمتیست لقمانی ۲۰