غزل ۴۲۴ - همت ای یاران که در دفع هوس رو می کنم

همت ای یاران که در دفع هوس رو می کنم
بر لب کوثر به داغ تشنگی خو می کنم ۱

آب حیوانم ز دنبال آید از ظلمت برون
من بر او خندان به سوی تشنگی رو می کنم ۲

دل به وصل و من به بوی وصل نامحرم خوشم
او گل و من خاک گلخن از ادب بو می کنم ۳

باز دل را می فشارم در کف عشق صنم
خون اسلامش چکان از هر سر مو می کنم ۴

می فروشم داغ و نقد گریه می گیرم ز خلق
می ستانم آب و آتش در ترازو می کنم ۵

آرزوی زخم جورش نیست عرفی حد من
لیک دایم مشق بوس دست و بازو می کنم ۶