هوش مصنوعی: این شعر از عرفی شیرازی بیانگر نگاه عارفانه و انتقادی به برخی از باورهای مذهبی و زاهدانه است. شاعر با بیانی نمادین از کعبه، یاران، اهل دیر، عشق، صبر، شهادت و زاهدان سخن می‌گوید و رویکردی متفاوت و شخصی به دین و عرفان ارائه می‌دهد. او از وداع با کعبه و یاران می‌گوید، به اهل دیر مژده می‌دهد، از دشواری صبر سخن می‌گوید و در نهایت اعلام می‌کند که اگر شیوه‌های زاهدان معیار دین باشد، او نیز روشی جدید اختراع خواهد کرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند نقد زهد و دین‌ورزی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد.

غزل ۴۲۶ - کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم

کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم
مژده اهل دیر را کانجا وداعی می کنیم ۱

گر حدیث عشق کم گویی تو با آسودگان
جای منت هست، تحقیق صداعی می کنیم ۲

زهر کو، خون جگر کو، شهد ناب و شیر چند
صبر دشوار است، با رضوان نزاعی می کنیم ۳

در سماع ای شیخ موج از آستین ما بریز
در شهادت گاه او ما هم سماعی می کنیم ۴

شیوه های زاهدان گر در شمار دین بود
غم مخور عرفی که ما هم اختراعی می کنیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۲۵ - ما گریبان دل از گل های غم پر کرده ایم
گوهر بعدی:غزل ۴۲۷ - آن شکارم کز بر تیر سنان می رویدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.