غزل ۴۴۳ - ما ره نشین مردم دیدار دوستیم

ما ره نشین مردم دیدار دوستیم
سختی کشیم، حیف که غمخوار دوستیم ۱

هر دم خیال بازی و فکر کرشمهٔ
دشمن تراش خاطر و آزار دوستیم ۲

ای نوحه سنج ناله بر زدی ز لب، که ما
نازک دلان گریهٔ بسیار دوستیم ۳

ما می گزیم شهد ریا را نه زهد را
تسبیح دشمنیم نه زنار دوستیم ۴

در عجز لذتیست، تو در کار خویش باش
ما تشنهٔ شهادت و زنهار دوستیم ۵

ای عندلیب گلبن دستان سرا، که من
منصور نغمهٔ رسن و دار دوستیم ۶

خلوت نشینی از من و عرفی مجو که ما
رسواییان کوچه و بازار دوستیم ۷