هوش مصنوعی: این شعر از عرفی شیرازی بیانگر احساسات شاعر در مورد عشق، مستی، رنج و لذت است. شاعر از حالات مختلفی مانند خرابی، هلاکت، عیش و بزم، شکنجه و عذاب سخن می‌گوید و خود را درگیر این حالات می‌داند. همچنین، اشاره‌ای به روز قیامت و جرم عشق دارد و در نهایت، به دزدیدن نگاه و مشاهده اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و خرابی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

غزل ۴۴۵ - قدح دمید لبالب، خراب گو شده باشم

قدح دمید لبالب، خراب گو شده باشم
اگر هلاک شوم در شراب گو شده باشم ۱

به بزم عیش روم، تا به کی مصیبت شیون
خراب نغمهٔ چنگ و رباب گو شده باشم ۲

نه خنده ای و نه نگاهی، تو را ازین چه تفاوت
شکنجه خوار دو صد پیچ و تاب گو شده باشم ۳

غبار کوچهٔ عشقم ز دامنم چه فشانی
عبیر پیراهن آفتاب گو شده باشم ۴

چه شد که اهل ثوابم رهم دهند به دوزخ
شریک لذت اهل عذاب گو شده باشم ۵

ز جرم عشق ار کنند سوال روز قیامت
به صد کتاب سخن جواب گو شده باشم ۶

نظر به دزد و مکن منعم از مشاهده، عرفی
خراب گو شده باشی، کباب گو شده باشم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۴۴ - باز آ که به ذوق الم آشنا شویم
گوهر بعدی:غزل ۴۴۶ - به سهو ار توبه از می کردم و دیر مغان بستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.