خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عمری که در شعر و عشق سپری کرده و باخته سخن می‌گوید. او از عطش درونی، رنج‌ها و مصیبت‌های زندگی و از دست دادن هنر و گنجینه‌های معنوی خود می‌نالد. شعر پر از تصاویر نمادین مانند ساقی عشق، طوطی گرسنه و گنج‌های از دست رفته است.

رده سنی: 18+ مفاهیم عمیق عرفانی، عشقی و وجودی در شعر نیاز به درک و تجربه‌ی زندگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر قابل درک است. همچنین استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

عمر در شعر به سر کرده و در باخته ام
عمر در باخته را بار دگر باخته ام

ساقی مصطبهٔ عشقم و می ریخته ام
طایر باغچهٔ قدسم و پر باخته ام

العطش می زند از تشنه لبی هر مویم
که قدح های پر از خون جگر باخته ام

شاید ار تلخ کشم ناله ز حرمان سخن
طوطی گرسنه ام تنگ شکر باخته ام

رصد شرع هنر چون نشود محو که من
شش هزار آیت احکام هنر باخته ام

گفته گر شد ز کفم، شکر که ناگفته به جاست
از دو صد گنج یکی مشت گهر باخته ام

صد مصیبت کده در هر سخنم مدغم بود
گریه و ناله پس شام و سحر باخته ام

«عرفی شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir