غزل ۵۱۷ - گر نه خود را بیخود از جام جنون می ساختم

گر نه خود را بیخود از جام جنون می ساختم
دوش با این درد دل تا روز چون می ساختم ۱

یاد آن دارد که تا ذوقم فزاید روز وصل
حسرت دل یادم از یادت فزون می ساختم ۲

آه از آن حرمان که دل را از خیالات محال
گاه می دادم تسلی، گاه خون می ساختم ۳

کی غم فرهاد و من یکسان شود، گر من ز دل
غم برون می ریختم، صد بیستون می ساختم ۴

گر خبر می داشتم، عرفی، ز ناسازی او
کی چنین خود را به دست او زبون می ساختم ۵