هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عرفانی است که در آن شاعر از تحقق وعدههای الهی، جوان شدن پیر، گشایش درهای میخانه (نماد عرفانی)، و آشکار شدن حقایق سخن میگوید. شاعر با ذوق و اشتیاق، از دیدن نور حقیقت در آینه و بیان معانی بدیع میگوید و مخاطب را به گوش دادن به سخنان خوش دعوت میکند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اصطلاحات مانند 'میخانه' نیاز به تفسیر دارند و ممکن است برای مخاطبان جوانتر گمراهکننده باشند.
غزل ۱ - هر چه گفتم عیان شود به خدا
هر چه گفتم عیان شود به خدا
پیر ما هم جوان شَود به خدا ۱
در میخانه را گشاد یقین
ساقی عاشقان شود به خدا ۲
هر چه گفتم همه چنان گردید
هر چه گویم همان شود به خدا ۳
از سر ذوق این سخن گفتم
بشنو از من که آن شود به خدا ۴
آینه پیش چشم می آرم
نور آن رو عیان شود به خدا ۵
باز علم بدیع می خوانم
این معانی بیان شود به خدا ۶
گوش کن گفتهٔ خوش سید
این چنین آن چنان شود به خدا ۷
پیر ما هم جوان شَود به خدا ۱
در میخانه را گشاد یقین
ساقی عاشقان شود به خدا ۲
هر چه گفتم همه چنان گردید
هر چه گویم همان شود به خدا ۳
از سر ذوق این سخن گفتم
بشنو از من که آن شود به خدا ۴
آینه پیش چشم می آرم
نور آن رو عیان شود به خدا ۵
باز علم بدیع می خوانم
این معانی بیان شود به خدا ۶
گوش کن گفتهٔ خوش سید
این چنین آن چنان شود به خدا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:قصاید
گوهر بعدی:غزل ۲ - نعمت الله است دائم با خدا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
