غزل ۱۴ - دل ما گشته است دلبر ما

دل ما گشته است دلبر ما
گل ما بی حد است و شکّر ما ۱

ما همیشه میان گل شکریم
زان دل ما قوی است در بر ما ۲

زهره باشد حوادث فلکی
گر بگردد به گرد لشکر ما ۳

ما به پری پریم سوی فلک
زانکه اصلی است اصل گوهر ما ۴

نعمت الله نور دیدهٔ ما است
سایه اش کم مباد از سر ما ۵