هوش مصنوعی:
این متن به بیان عشق و ارادت به خدا و پیامبر (ص) میپردازد و از حالات عرفانی و معنوی شاعر سخن میگوید. شاعر خود را غرق در دریای عشق الهی میداند و از تشنگی معنوی دیگران و قدرشناسی آنان از این نعمت سخن میگوید. او از ارتباط ویژه خود با خدا و پیامبر (ص) میگوید و از حکم الهی که به او بخشیده شده، با وجود the hardships he faces. در نهایت، شاعر از خرابات مغان و ذوق مستی خود سخن میگوید و به مقام و فضل سید (احتمالاً اشاره به امام علی (ع)) اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و معنوی عمیق است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و اشارات عرفانی مانند 'خرابات مغان' و 'ذوق مستی' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.
غزل ۱۵ - عالمی غرقند در سیلاب ما
عالمی غرقند در سیلاب ما
تشنگان دانند قدر آب ما ۱
آفتابی رو نماید روشن است
زاهدی از کجا و ما ز کجا ۲
خوش خیالی مینماید روز و شب
با خدائیم با خدا به خدا ۳
حکم میخانه به ما بخشیده است
گر چه هستیم مبتلای بلا ۴
نسبت ما با رسول الله بود
خوشتر از درد دل کجا است دوا ۵
در خرابات مغان گر بگذری
تا بیابی تو ذوق مستی ما ۶
بر در سید مقامی یافتیم
فصل فضل او بُود در باب ما ۷
تشنگان دانند قدر آب ما ۱
آفتابی رو نماید روشن است
زاهدی از کجا و ما ز کجا ۲
خوش خیالی مینماید روز و شب
با خدائیم با خدا به خدا ۳
حکم میخانه به ما بخشیده است
گر چه هستیم مبتلای بلا ۴
نسبت ما با رسول الله بود
خوشتر از درد دل کجا است دوا ۵
در خرابات مغان گر بگذری
تا بیابی تو ذوق مستی ما ۶
بر در سید مقامی یافتیم
فصل فضل او بُود در باب ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴ - دل ما گشته است دلبر ما
گوهر بعدی:غزل ۱۶ - صد دوا بادا فدای درد بی درمان ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
