هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر حالتی از عشق و مستی معنوی است که در آن شاعر از وحدت با معشوق و فنا در او سخن میگوید. او خود را در بلا و مشکلات خوشحال میداند و از رندانه زیستن و همنشینی با اولیا خدا سخن میگوید. شاعر به فنا در راه عشق اشاره کرده و از بقای پس از این فنا سخن میگوید. در پایان، او از بندگی و قبولی نزد خداوند متعال سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و معنوی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم عرفانی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی مانند 'فنا' و 'بقا' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
غزل ۲۷ - عشق تو بلا و مبتلا ما
عشق تو بلا و مبتلا ما
پیوسته خوشیم در بلا ما ۱
مستیم و مدام در خرابات
رندانه حریف اولیا ما ۲
در بحر محیط غرق گشتیم
موجیم و حباب عین ما ما ۳
بیگانه نه ایم آشنائیم
با خویش شدیم آشنا ما ۴
بر راه فنا قدم نهادیم
باقی مائیم از این فنا ما ۵
چون مائی ما نماند با ما
مائیم شما و هم شما ما ۶
از دولت بندگی سید
گشتیم قبول کبریا ما ۷
پیوسته خوشیم در بلا ما ۱
مستیم و مدام در خرابات
رندانه حریف اولیا ما ۲
در بحر محیط غرق گشتیم
موجیم و حباب عین ما ما ۳
بیگانه نه ایم آشنائیم
با خویش شدیم آشنا ما ۴
بر راه فنا قدم نهادیم
باقی مائیم از این فنا ما ۵
چون مائی ما نماند با ما
مائیم شما و هم شما ما ۶
از دولت بندگی سید
گشتیم قبول کبریا ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶ - مخزن گنج جملهٔ اسما ما
گوهر بعدی:غزل ۲۸ - روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
