غزل ۳۰ - در آمد ساقی و آورد جام می برای ما

در آمد ساقی و آورد جام می برای ما
منور کرد نور او سرای که سرای ما ۱

همه می های میخانه به ما انعام فرمودند
کرم بنگر که الطافش چه ها کرده به جای ما ۲

خراباتست و ما سرمست و ساقی جام می بر دست
حیات جاودان یابی از آن آب و هوای ما ۳

در میخانه بگشادند و داد عاشقان دادند
به حمدالله اجابت شد دعای کدخدای ما ۴

حریف دردمندانیم و دُرد درد مینوشیم
به ماده دُردی دردش که آن باشد دوای ما ۵

چه خوش ذوقیست ذوق ما که عالم ذوق از او یابند
نوای عالمی بخشد نوای بی نوای ما ۶

گدای نعمت اللهیم سلطان همه عالم
بیا و پادشاهی کن ز انعام گدای ما ۷