هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، بیانگر عشق و وابستگی شدید به خدا و یار معنوی است. شاعر از مستی عشق و رهایی از عقل سخن می‌گوید و بر اهمیت گذشتن از حجاب‌های دنیوی برای رسیدن به خدا تأکید دارد. همچنین، به امانت‌داری و سپردن همه چیز به خدا اشاره می‌کند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و عشق الهی در این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مضامین معنوی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۵۸ - ای یار دل یار به دست آر خدا را

ای یار دل یار به دست آر خدا را
زین بیش دل خسته میازار خدا را ۱

مستیم و خرابیم و سر از پای ندانیم
ای عقل رها کن من و دلدار خدا را ۲

خوش آب حیاتیست اگر تشنه آبی
جامی ز می عشق به دست آر خدا را ۳

گر یک سر موئیست حجاب تو در این ره
بردار حجاب خود و مگذار خدا را ۴

هر چیز که داری به امانت به تو دادند
تو نیز امینا نه نگهدار خدا را ۵

عشق آمد و گفتا که دهم کام تو گفتم
تاخیر مکن باز در این کار خدا را ۶

گر جان عزیزت طلبد سید مستان
شکرانه بنه بر سر و بسپار خدا را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۷ - نور تجلی او ساخت منور مرا
گوهر بعدی:غزل ۵۹ - همه عالم تو را و او ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.