هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نعمت الله بیانگر عشق و وابستگی به معشوق الهی است. شاعر خود و دیگران را غرق در دریای عشق و مستی معنوی میداند و از طلب و جستجوی معشوق سخن میگوید. استفاده از استعارههایی مانند 'سر زلفش' و 'جام می' نشاندهندهی حالت عاشقانه و عرفانی شعر است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و خرابات (به معنای عرفانی آن) نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۵۹ - همه عالم تو را و او ما را
همه عالم تو را و او ما را
طلب او کن و بجو ما را ۱
سر زلفش به دست ما افتاد
می نمایند مو به مو ما را ۲
غرق بحریم تا نپنداری
تشنه جویای آب جو ما را ۳
ما خراباتیان سر مستیم
جام می آن تو سبو ما را ۴
نعمت الله رند سرمست است
می کشد باز سو به سو ما را ۵
طلب او کن و بجو ما را ۱
سر زلفش به دست ما افتاد
می نمایند مو به مو ما را ۲
غرق بحریم تا نپنداری
تشنه جویای آب جو ما را ۳
ما خراباتیان سر مستیم
جام می آن تو سبو ما را ۴
نعمت الله رند سرمست است
می کشد باز سو به سو ما را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۸ - ای یار دل یار به دست آر خدا را
گوهر بعدی:غزل ۶۰ - یار من بی یار کی ماند مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
