هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از نعمت الله ولی، به بیان وحدت وجود و رابطه انسان با خدا میپردازد. شاعر با تشبیهات زیبا مانند آب و حباب، دریا و موج، و آفتاب و نقاب، نشان میدهد که همه چیز بازتابی از ذات الهی است و حقیقت واحد است. او از مستی و شراب به عنوان نمادی از عشق و شهود عرفانی یاد میکند و مخاطب را به رهایی از تعلقات دنیوی و رسیدن به حقیقت دعوت میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و نمادین مانند شراب و مستی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۰۲ - صورت و معنی ما آب و حباب
صورت و معنی ما آب و حباب
خود که دارد این چنین جام و شراب ۱
ما ز دریائیم و دریا عین ماست
می نماید موج ما ، ما را حجاب ۲
جز یکی در هر دو عالم هست نیست
ور تو گوئی هست می بینی به خواب ۳
بسته روبندی ز نور روی خود
آفتابست او و لیکن با نقاب ۴
جامی از می پر ز می بستان بنوش
تا ببینی خوش حباب پر ز آب ۵
ساقی ار بخشد تو را خمخانه ای
شادی او نوش می کن بی حساب ۶
در خرابات مغان دامنکشان
نعمت الله می رود مست و خراب ۷
خود که دارد این چنین جام و شراب ۱
ما ز دریائیم و دریا عین ماست
می نماید موج ما ، ما را حجاب ۲
جز یکی در هر دو عالم هست نیست
ور تو گوئی هست می بینی به خواب ۳
بسته روبندی ز نور روی خود
آفتابست او و لیکن با نقاب ۴
جامی از می پر ز می بستان بنوش
تا ببینی خوش حباب پر ز آب ۵
ساقی ار بخشد تو را خمخانه ای
شادی او نوش می کن بی حساب ۶
در خرابات مغان دامنکشان
نعمت الله می رود مست و خراب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۱ - چون برآمد از دل جام آفتاب
گوهر بعدی:غزل ۱۰۳ - آفتابی رو نموده مه نقاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
