هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به توصیف عشق و زیبایی معشوق میپردازد و از نور و روشنایی چهره او سخن میگوید. او با استفاده از استعارههایی مانند دریا، موج، حباب و قطره، وحدت در عین کثرت را بیان میکند. شاعر همچنین به نقش خیال و رویا در زندگی اشاره کرده و در نهایت، لطف و هدایت الهی را عامل یافتن حقیقت میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۰۵ - دیده ام مهر منیر مه نقاب
دیده ام مهر منیر مه نقاب
ذره ای از نور رویش آفتاب ۱
جامی از می پر ز می داریم ما
نوش کن جام شرابی از شراب ۲
ما در این دریا به هر سو می رویم
ساغری داریم پر آب از حباب ۳
موج و دریا و حباب و قطره هم
چار اسم و یک حقیقت عین آب ۴
چشم ما روشن به نور روی اوست
لاجرم بینیم رویش بی حجاب ۵
هر دمی نقش خیالی می کشد
گه به بیداری بُود گاهی به خواب ۶
نعمت الله یافتم از لطف او
بی خطا والله اعلم بالصواب ۷
ذره ای از نور رویش آفتاب ۱
جامی از می پر ز می داریم ما
نوش کن جام شرابی از شراب ۲
ما در این دریا به هر سو می رویم
ساغری داریم پر آب از حباب ۳
موج و دریا و حباب و قطره هم
چار اسم و یک حقیقت عین آب ۴
چشم ما روشن به نور روی اوست
لاجرم بینیم رویش بی حجاب ۵
هر دمی نقش خیالی می کشد
گه به بیداری بُود گاهی به خواب ۶
نعمت الله یافتم از لطف او
بی خطا والله اعلم بالصواب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۴ - ساقئی دیدیم مستانه به خواب
گوهر بعدی:غزل ۱۰۶ - جامی ز حباب پر کن از آب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
