هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که از تشبیهات زیبا و استعارههای عمیق برای بیان مفاهیم معنوی و عرفانی استفاده میکند. شاعر از نور آفتاب و ماه، نقشهای خیالی، و میخانۀ حدوث و قدم برای بیان ارتباط بین دنیای مادی و معنوی بهره میبرد. در نهایت، اشاره میکند که نعمت الله حجاب را برداشته و حقیقت را آشکار کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند این مفاهیم را درک کنند.
غزل ۱۱۰ - آفتابی ز ماه بسته نقاب
آفتابی ز ماه بسته نقاب
کرده در گوش درهای خوشاب ۱
چشم عالم به نور او روشن
سخنی نازک است خوش دریاب ۲
نقش رویش خیال می بندم
که به بیداری و گهی در خواب ۳
می خُمخانهٔ حدوث و قدم
نوش می کن به شادی احباب ۴
نور آن ماهرو که می بینی
آفتابست نام او مهتاب ۵
سر موئی ز سِر او گفتم
سر زلفش از آن شده در تاب ۶
نعمت الله حجاب را برداشت
چون حجاب است در میان اسباب ۷
کرده در گوش درهای خوشاب ۱
چشم عالم به نور او روشن
سخنی نازک است خوش دریاب ۲
نقش رویش خیال می بندم
که به بیداری و گهی در خواب ۳
می خُمخانهٔ حدوث و قدم
نوش می کن به شادی احباب ۴
نور آن ماهرو که می بینی
آفتابست نام او مهتاب ۵
سر موئی ز سِر او گفتم
سر زلفش از آن شده در تاب ۶
نعمت الله حجاب را برداشت
چون حجاب است در میان اسباب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۹ - چیست عالم سایه و آن آفتاب
گوهر بعدی:غزل ۱۱۱ - این طرفه بین که حضرت او با همه حجاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
