غزل ۱۱۲ - گرخیال عارضش بنمایدت نقشی به خواب

گرخیال عارضش بنمایدت نقشی به خواب
نقشبندی کن روان بر آب چشم ما چو آب ۱

آینه بردار و تمثال جمال او نگر
جام می بستان که ساقی می نماید در شراب ۲

سنبل زلفی که بینی نافه ای دان پر ز مشک
در چمن هر گل که چینی شیشه ای دان پر گلاب ۳

بر در میخانه بگذر تا ببینی آن یکی
مست با رندان نشسته باده نوشان بی حجاب ۴

ذره ای از نور او بنموده خوش ماهی تمام
سایه بان حسن او را سایه کرده آفتاب ۵

ساقی ما می به ما از خم وحدت می دهد
بی حسابش نوش کن کاین را نمی باشد حساب ۶

نعمت الله می دهد فتوی که این می را بنوش
من حلالش می خورم والله اعلم بالصواب ۷