غزل ۱۳۲ - جان ما زنده دل از آب حیات عشق است

جان ما زنده دل از آب حیات عشق است
صورت و معنی ما ذات و صفات عشق است ۱

آفتابی است که در دور قمر تابان است
نزد ما جوشش دریا حرکات عشق است ۲

عشق را جا و جهت نیست ولیکن به ظهور
شش جهت می‌نگرم جمله جهات عشق است ۳

از کرم عشق وجودی به عدم می ‌بخشد
هر چه موجود بُود از برکات عشق است ۴

دارم از عشق براتی ز دو عالم لیکن
بنده آزاد بود چون به برات عشق است ۵

ظاهر و باطن او عاشق و معشوق منند
حسن و احسان همگی از حسنات عشق است ۶

گوش کن گفتهٔ مستانهٔ سید بشنو
که سخنهای خوشش از کلمات عشق است ۷