غزل ۱۳۳ - در کوی خرابات کسی را که مقام است

در کوی خرابات کسی را که مقام است
در دنیی و در آخرتش جاه تمام است ۱

ما توبه شکستیم و در این قول درستیم
با ساغر می عهد که بستیم مدام است ۲

زان مجلس ما بزم ملوکانهٔ عشق است
ساقی قدیم ماست و شرابی به قوام است ۳

می‌نوش که در مذهب ما پاک و حلال است
کاین می نه شرابیست که گویند حرام است ۴

گنجینهٔ ما مخزن اسرار الهی است
هر گنج در این کنج که یابی به نظام است ۵

در دور بگردید و نمائید به یاران
رندی که بُود چون من سر مست کدام است ۶

بشنو سخن سید رندان خرابات
کامروز در این دور خداوند کلام است ۷