غزل ۱۴۰ - دیده تا نور جمالش دیده است

دیده تا نور جمالش دیده است
در نظر ما را چو نور دیده است ۱

چشم مردم روشن است از نور او
خوش بود چشمی که او را دیده است ۲

ساقی ما مست و جا م می به دست
گرد رندان یک به یک گردیده است ۳

بلبل سرمست می‌ نالد به ذوق
تا گلی از گلستانش چیده است ۴

عاشق و معشوق عشق است ای عزیز
هر که سر از غیر او پیچیده است ۵

در نظر مائیم بحر بیکران
ما به ما این دیدهٔ ما دیده است ۶

گفتهٔ مستانهٔ سید شنو
این چنین قولی کسی نشنیده است ۷