هوش مصنوعی:
متن بیانگر گذرا بودن دنیا و وابستگی انسان به پروردگار است. خواجه (نمادی از قدرت یا مال) میآید و میرود و بنده (انسان) بدون او سرگردان میماند. همه چیز فانی است و تنها خداوند یکتا باقی میماند. متن بر عبرتآموزی و توجه به حقایق معنوی تأکید دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، نیاز به آشنایی اولیه با ادبیات کهن فارسی دارد.
غزل ۱۸۳ - خواجه آمد سرای خود آراست
خواجه آمد سرای خود آراست
رفت و منزل به دیگری پیراست ۱
بنده بی خواجه ماند سر گردان
در به در می دود که خواجه کجاست ۲
خواجه همچون خیال آمد و شد
نیک و بد از نشان او برخواست ۳
معتبر بود اعتبار نماند
عبرتی گیرد آنکه او بیناست ۴
بود خواجه حباب بحر محیط
گرچه جامش شکست آب به جاست ۵
هر که با ما نشست در دریا
نزد ما آبروی ما از ماست ۶
این و آن جفت یکدیگر باشند
نعمت الله از همه یکتاست ۷
رفت و منزل به دیگری پیراست ۱
بنده بی خواجه ماند سر گردان
در به در می دود که خواجه کجاست ۲
خواجه همچون خیال آمد و شد
نیک و بد از نشان او برخواست ۳
معتبر بود اعتبار نماند
عبرتی گیرد آنکه او بیناست ۴
بود خواجه حباب بحر محیط
گرچه جامش شکست آب به جاست ۵
هر که با ما نشست در دریا
نزد ما آبروی ما از ماست ۶
این و آن جفت یکدیگر باشند
نعمت الله از همه یکتاست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۸۲ - راه عشاق رو که آن ره ماست
گوهر بعدی:غزل ۱۸۴ - نعمت الله امام رندان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
