غزل ۱۸۲ - راه عشاق رو که آن ره ماست

راه عشاق رو که آن ره ماست
بشنو این قول از حسینی راست ۱

با مخالف روا نشدی به حجاز
به خطا می روی مرو که خطاست ۲

تا خیالش به چشم ما بنشست
از نظر نقش غیر او برخاست ۳

مطربا نغمه ای که ساقی ما
آمد و مجلس خوشی آراست ۴

ما چنین مست و تو چنین مخمور
خود بگو جرم تست یا از ماست ۵

نفسی کز تو فوت شد آن دم
به همه عمر عذر نتوان خواست ۶

نعمت الله به صورتش منگر
معنیش بین که عین نور خداست ۷