هوش مصنوعی:
این متن عرفانی دربارهٔ عشق الهی و بصیرت درونی است. شاعر بیان میکند که چشمی که به نور عشق بیناست، همیشه از چپ و راست آگاه است و دیدهٔ نگران، دیدهٔ اوست. عشق در این متن به عنوان حقیقتی آشکار و نهان توصیف شده که مستی آن انسان را از گذشته و آینده رها میکند. خورشید جمال معشوق نمایان میشود و سایههای خیال از دیده محو میگردد. شاعر تأکید میکند که هر کس که داناست، سخن او را درک میکند و در آینهٔ روی خویش، حقیقت را میبیند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۹۵ - چشمی که به نور عشق بیناست
چشمی که به نور عشق بیناست
بیناست همیشه از چپ و راست ۱
دیده نگران دیدهٔ اوست
این خرقه که نور دیدهٔ ماست ۲
ما در غم هجر یار واصل
جان تشنه و دل غریق دریاست ۳
عشقست که در بطون کس نیست
عشقست که از ظهور پیداست ۴
امروز کسی که مست عشقست
فارغ ز خمار دی و فرداست ۵
خورشید جمال او برآمد
از دیده خیال سایه برخاست ۶
دیدیم چنانکه دیدنی بود
داند سخنم هر آنکه داناست ۷
در آینه روی خویش بیند
هر دیده که او به خویش بیناست ۸
ای یار رموز نعمت الله
پنهان چه کنیم چون که پیداست ۹
بیناست همیشه از چپ و راست ۱
دیده نگران دیدهٔ اوست
این خرقه که نور دیدهٔ ماست ۲
ما در غم هجر یار واصل
جان تشنه و دل غریق دریاست ۳
عشقست که در بطون کس نیست
عشقست که از ظهور پیداست ۴
امروز کسی که مست عشقست
فارغ ز خمار دی و فرداست ۵
خورشید جمال او برآمد
از دیده خیال سایه برخاست ۶
دیدیم چنانکه دیدنی بود
داند سخنم هر آنکه داناست ۷
در آینه روی خویش بیند
هر دیده که او به خویش بیناست ۸
ای یار رموز نعمت الله
پنهان چه کنیم چون که پیداست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۴ - منزل صاحبدلان صُفّهٔ صدق و صفاست
گوهر بعدی:غزل ۱۹۶ - هر که ز اهل عباست تابع آل عباست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
