هوش مصنوعی:
این متن بیانگر بیوفایی دنیا و بیارزشی آن در مقابل ذات الهی است. شاعر تأکید میکند که همه چیز جز خدا بیارزش است و انسان باید از تعلقات دنیوی رها شود و به سمت خلوص و بیریایی حرکت کند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۱۲ - دنیی دون بی وفا هیچست
دنیی دون بی وفا هیچست
شه دنیا و هم گدا هیچست ۱
دُردی درد او خوری حیفست
زانکه آن درد و این دوا هیچست ۲
شک ندارم که در همه عالم
به جز از حضرت خدا هیچست ۳
نقش غیری خیال اگر بندی
آن خیالت به نزد ما هیچست ۴
رو مجرد شو و خوشی می باش
کدخدای در سرا هیچست ۵
سرمهٔ چشم ماست خاک درش
غیر از این سرمهٔ توتیا هیچست ۶
بی ریا یار نعمت الله شو
رو رها کن ریا ، ریا هیچست ۷
شه دنیا و هم گدا هیچست ۱
دُردی درد او خوری حیفست
زانکه آن درد و این دوا هیچست ۲
شک ندارم که در همه عالم
به جز از حضرت خدا هیچست ۳
نقش غیری خیال اگر بندی
آن خیالت به نزد ما هیچست ۴
رو مجرد شو و خوشی می باش
کدخدای در سرا هیچست ۵
سرمهٔ چشم ماست خاک درش
غیر از این سرمهٔ توتیا هیچست ۶
بی ریا یار نعمت الله شو
رو رها کن ریا ، ریا هیچست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۱ - اهل دل را از سراپردهٔ جان باید جست
گوهر بعدی:غزل ۲۱۳ - دل به دنیا مده که آن هیچست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
