هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به زیبایی از مستی و عشق سخن میگوید. شاعر از لذت نوشیدن شراب در کنار یاران و عشقبازی میگوید و از فنا و عرفان در این مسیر سخن میراند. تکرار و موسیقی کلام نیز به زیبایی آن افزوده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعارههای شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به شناخت ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۲۴۴ - ساقی سرمست ما یاری خوش است
ساقی سرمست ما یاری خوش است
خوش حریفانیم و خماری خوش است ۱
گر دوصد جان را به یک جرعه خرند
زود بفروشش که بازاری خوش است ۲
عشقبازی کار بیکاران بود
کار ما می کن که این کاری خوشست ۳
بر سر دار فنا بنشسته ایم
خوش سر داری و سرداری خوشست ۴
بلبل مستیم در گلزار عشق
بزم عشاق است و گلزاری خوشست ۵
پر بود تکرار در گفتار ما
تو خوشی بشنو که تکراری خوشست ۶
نعمت الله مست و جام می به دست
باده نوشی با چنین یاری خوشست ۷
خوش حریفانیم و خماری خوش است ۱
گر دوصد جان را به یک جرعه خرند
زود بفروشش که بازاری خوش است ۲
عشقبازی کار بیکاران بود
کار ما می کن که این کاری خوشست ۳
بر سر دار فنا بنشسته ایم
خوش سر داری و سرداری خوشست ۴
بلبل مستیم در گلزار عشق
بزم عشاق است و گلزاری خوشست ۵
پر بود تکرار در گفتار ما
تو خوشی بشنو که تکراری خوشست ۶
نعمت الله مست و جام می به دست
باده نوشی با چنین یاری خوشست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۳ - نالهٔ دلسوز ما از ساز بلبل خوشتر است
گوهر بعدی:غزل ۲۴۵ - نور دل ماه ، نور عشق است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.