هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به تمایل موجودات به اصل و منشأ خود اشاره دارد. هر موجودی به سوی جایگاه حقیقی خود گرایش دارد، از مرغ صحرایی و آبی تا انسانهای مختلف مانند سنایی، بوعلی سینا، و نعمتالله. همچنین، تأکید شده که رندان و عاشقان نیز به اصل خود بازمیگردند و این میل فطری است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این متن برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
غزل ۲۸۲ - مرغ صحرائی به دریا مایل است
مرغ صحرائی به دریا مایل است
مرغ آبی هم به دریا مایل است ۱
ما نه دریائیم و دریا عین ماست
هر که او با ماست با ما مایل است ۲
ترک راهمت به ترکستان کشد
خاطر هندو به مأوا مایل است ۳
نفس خواجه خواجه را آرد به زیر
گرچه روح او به بالا مایل است ۴
گر سنائی سوی غزنی میرود
بوعلی سینا به سینا مایل است ۵
رند اگر می می خورد عیبش مکن
کو به اصل خویش گویا مایل است ۶
نعمت الله عاشقانه روز و شب
با جناب حق تعالی مایل است ۷
مرغ آبی هم به دریا مایل است ۱
ما نه دریائیم و دریا عین ماست
هر که او با ماست با ما مایل است ۲
ترک راهمت به ترکستان کشد
خاطر هندو به مأوا مایل است ۳
نفس خواجه خواجه را آرد به زیر
گرچه روح او به بالا مایل است ۴
گر سنائی سوی غزنی میرود
بوعلی سینا به سینا مایل است ۵
رند اگر می می خورد عیبش مکن
کو به اصل خویش گویا مایل است ۶
نعمت الله عاشقانه روز و شب
با جناب حق تعالی مایل است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۱ - مخزن اسرار سبحانی دل است
گوهر بعدی:غزل ۲۸۳ - دردمندیم و دوا درد دل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
