غزل ۲۹۵ - درد دل ما دوای جان است

درد دل ما دوای جان است
رنج غم او شفای جان است ۱

یک جرعه ز دُرد درد جانان
والله که دوصد بهای جان است ۲

ساقی قدحی به عاشقان ده
ز آن باده که از برای جان است ۳

جان گرچه گدای کوی عشقست
سلطان جهان گدای جان است ۴

در نه قدم و ز سر میندیش
چون خلوت دل سرای جان است ۵

صد جان به فدای عشق جانان
گرچه دو جهان فدای جان است ۶

جائی که مقام سید ماست
ای راحت جان چه جای جانست ۷