هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق و فداکاری بیحد شاعر به معشوق (جانان) است. شاعر تمام وجودش را وقف معشوق میکند و حتی بلاها و رنجها را به خاطر او میپذیرد. او معشوق را یگانه مقصود و مقام حقیقی دل میداند و عشق به او را بالاتر از هر چیزی قرار میدهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۹۴ - دل و جانم فدای جانان است
دل و جانم فدای جانان است
هرچه دارم برای جانان است ۱
دل که دم میزند ز سلطانی
چون غلامان گدای جانان است ۲
نیست بیگانه از خدا به خدا
عارفی کاشنای جانان است ۳
خلوت دل مقام حضرت اوست
دیگری کی به جای جانان است ۴
مبتلای بلا اگر نالد
راحت من بلای جانان است ۵
دل و جان را دهد به باد هوا
هر که او را هوای جانان است ۶
نعمةالله که جان من به فداش
جان گیتی نمای جانان است ۷
هرچه دارم برای جانان است ۱
دل که دم میزند ز سلطانی
چون غلامان گدای جانان است ۲
نیست بیگانه از خدا به خدا
عارفی کاشنای جانان است ۳
خلوت دل مقام حضرت اوست
دیگری کی به جای جانان است ۴
مبتلای بلا اگر نالد
راحت من بلای جانان است ۵
دل و جان را دهد به باد هوا
هر که او را هوای جانان است ۶
نعمةالله که جان من به فداش
جان گیتی نمای جانان است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۳ - ای که گوئی که ماهتاب آنست
گوهر بعدی:غزل ۲۹۵ - درد دل ما دوای جان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.