هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر عشق به معشوق (خداوند) به عنوان منبع حیات و جاودانگی است. شاعر با استفاده از استعارههای عرفانی مانند آب حیات، گنجینه، و خرابات، به توصیف رابطهی خود با معشوق میپردازد و تأکید میکند که همهی نعمتها از اوست.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد.
غزل ۳۱۵ - عشق جانان حیات جان من است
عشق جانان حیات جان من است
حاصل عمر جاودان من است ۱
معنی چار حرف و هفت هیکل
جمع و تفصیل آن بیان من است ۲
نقد گنجینهٔ حدوث و قدم
گوهر بحر بیکران من است ۳
عین آب حیات دانی چیست
آب سرچشمهٔ روان من است ۴
در خرابات پیر میخانه
طالب رند نوجوان من است ۵
نام بگذار و از نشان بگذر
بی نشان شو که آن نشان من است ۶
نعمت اوست هر چه موجود است
نعمة الله من از آن من است ۷
حاصل عمر جاودان من است ۱
معنی چار حرف و هفت هیکل
جمع و تفصیل آن بیان من است ۲
نقد گنجینهٔ حدوث و قدم
گوهر بحر بیکران من است ۳
عین آب حیات دانی چیست
آب سرچشمهٔ روان من است ۴
در خرابات پیر میخانه
طالب رند نوجوان من است ۵
نام بگذار و از نشان بگذر
بی نشان شو که آن نشان من است ۶
نعمت اوست هر چه موجود است
نعمة الله من از آن من است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۴ - جامی ز می پر از می در بزم ما روان است
گوهر بعدی:غزل ۳۱۶ - یاد جانان میان جان من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
