هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و بندگی در راه معشوق سخن میگوید. او عشق را پایدار و بندگی را موجب سرافرازی میداند و از فداکاری و تسلیم در برابر معشوق صحبت میکند. همچنین، شاعر غم عشق را فرخنده و زندگیبخش توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۶۰ - کار دل در عشقبازی بندگی است
کار دل در عشقبازی بندگی است
بندگی در عاشقی پایندگی است ۱
بندهٔ فرمان و فرمان می دهیم
وین شهنشاهی ما زان بندگی است ۲
همچو زلفش سر به پا افکنده ایم
این سرافرازی از آن افکندگی است ۳
جان فدا کردم سر افکندم به پیش
ز انفعال و جای آن شرمندگی است ۴
گر مرا بینی به غم دل شاد دار
کان غم عشق است و از فرخندگی است ۵
مردهٔ دردیم و درمان در دل است
کشتهٔ عشقیم و عین زندگی است ۶
سید ار جان بخشد از عشقش رواست
عاشقان را کار جان بخشندگی است ۷
بندگی در عاشقی پایندگی است ۱
بندهٔ فرمان و فرمان می دهیم
وین شهنشاهی ما زان بندگی است ۲
همچو زلفش سر به پا افکنده ایم
این سرافرازی از آن افکندگی است ۳
جان فدا کردم سر افکندم به پیش
ز انفعال و جای آن شرمندگی است ۴
گر مرا بینی به غم دل شاد دار
کان غم عشق است و از فرخندگی است ۵
مردهٔ دردیم و درمان در دل است
کشتهٔ عشقیم و عین زندگی است ۶
سید ار جان بخشد از عشقش رواست
عاشقان را کار جان بخشندگی است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۵۹ - قطره و دریا به نزد ما یکی است
گوهر بعدی:غزل ۳۶۱ - میخانهٔ دل طرب سرائیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.