هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که در آن دل به عنوان میخانهای پر از طرب و سرخوشی توصیف شده است. شاعر از عشق، می، و زیباییهای درون سخن میگوید و از نعمت الله به عنوان کسی که صحبتش صفا و روشنی میآورد، یاد میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعارههای عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می و مستی ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
غزل ۳۶۱ - میخانهٔ دل طرب سرائیست
میخانهٔ دل طرب سرائیست
خوش بارگهی و خوب جائیست ۱
گویند سرخوشیست در وی
هر دم او را ز نو نوائیست ۲
آراسته اند خلوت دل
گویا که سرای پادشاهیست ۳
می در قدح است و عشق در دل
آبی است لطیف خوش هوائیست ۴
دل جام جهان نمای عشق است
یا رب که چه شخص خودنمائیست ۵
هر چیز که دیده دید دل خواست
مشکل حالی عجب بلائیست ۶
جانم به فدای نعمت الله
کز صحبت او مرا صفائیست ۷
خوش بارگهی و خوب جائیست ۱
گویند سرخوشیست در وی
هر دم او را ز نو نوائیست ۲
آراسته اند خلوت دل
گویا که سرای پادشاهیست ۳
می در قدح است و عشق در دل
آبی است لطیف خوش هوائیست ۴
دل جام جهان نمای عشق است
یا رب که چه شخص خودنمائیست ۵
هر چیز که دیده دید دل خواست
مشکل حالی عجب بلائیست ۶
جانم به فدای نعمت الله
کز صحبت او مرا صفائیست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۰ - کار دل در عشقبازی بندگی است
گوهر بعدی:غزل ۳۶۲ - هر شاهدی که بینم با او مرا هوائیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
