هوش مصنوعی:
عشق فراتر از تفاوتهای ظاهری و معنایی است و همه چیز را در وحدت خود یکی میکند. در نگاه عشق، مسجد و میخانه، عاقل و دیوانه، جانان و جان، دلبر و جانانه، و حتی خرمن و یک دانه برابرند. عشق همچنین آتش دلسوزی است که همهچیز را در سوزش خود میسوزاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند میخانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۴۶۰ - عشق را مسجد و میخانه یکی است
عشق را مسجد و میخانه یکی است
عشق را عاقل و دیوانه یکی است ۱
عشق جانان خود و جان خود است
عشق را دلبر و جانانه یکی است ۲
عشق را آتش دلسوزی هست
نزد او خرمن و یک دانه یکی است ۳
عشق را عاقل و دیوانه یکی است ۱
عشق جانان خود و جان خود است
عشق را دلبر و جانانه یکی است ۲
عشق را آتش دلسوزی هست
نزد او خرمن و یک دانه یکی است ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۳۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۹ - ملک داری همه به تدبیر است
گوهر بعدی:غزل ۴۶۱ - عشق آمد و عقل کرد غارت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
