هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر تسلیم در برابر تقدیر، عشق به معشوق، و ستایش از رندان و بادهنوشان است. شاعر از غم و شادی زندگی سخن میگوید و بر بیبنیادی عقل و کارهای دنیوی تأکید دارد. همچنین، اظهار بندگی به سید و آرزوی آزادی از غمها را بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به میگساری و رندان نیازمند سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح است.
غزل ۴۶۴ - دل به دست باد خواهم داد هر چه باد باد
دل به دست باد خواهم داد هر چه باد باد
این عنایت بین که چون با بخت من افتاد باد ۱
در هوای آنکه یابد باد بوی آن نگار
بر در هر خانه روی خویشتن بنهاد باد ۲
هر کسی کو میخورد جام غم انجام غمش
نوش جانش باد دایم در جهان دلشاد باد ۳
خانقه گر گشت ویران باده نوشان را چه غم
عمر رندان باد دایم میکده آباد باد ۴
هر که بنیادی ندارد هیچ بنیادش منه
عقل بی بنیاد باشد کار بی بنیاد باد ۵
دل به جان آمد ز مخموران کنج صومعه
مجلس رندان و کوی باده نوشان شاد باد ۶
هر که باشد بندهٔ سید غلام او منم
بندهٔ سید همیشه از غمان آزاد باد ۷
این عنایت بین که چون با بخت من افتاد باد ۱
در هوای آنکه یابد باد بوی آن نگار
بر در هر خانه روی خویشتن بنهاد باد ۲
هر کسی کو میخورد جام غم انجام غمش
نوش جانش باد دایم در جهان دلشاد باد ۳
خانقه گر گشت ویران باده نوشان را چه غم
عمر رندان باد دایم میکده آباد باد ۴
هر که بنیادی ندارد هیچ بنیادش منه
عقل بی بنیاد باشد کار بی بنیاد باد ۵
دل به جان آمد ز مخموران کنج صومعه
مجلس رندان و کوی باده نوشان شاد باد ۶
هر که باشد بندهٔ سید غلام او منم
بندهٔ سید همیشه از غمان آزاد باد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۶۳ - ما را به غیر او نبود التفات هیچ
گوهر بعدی:غزل ۴۶۵ - آب چشم ما به روی ما فتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
