غزل ۲۰۲۲ - ای زیان و ای زیان و ای زیان

ای زیان و ای زیان و ای زیان
هوشیاری در میانِ مَستیان ۱

گَر بیاید هوشیاری راه نیست
وَرْ بیاید مَست، گیر، اَنْدَرکَشان ۲

گَر خُماری، باده خواهی، اَنْدَرآ
نان پَرَستی، رو که این جا نیست نان ۳

آن کِه او نان را بُتِ خود کرده است
کِی دَرآیَد در میانِ این بُتان؟ ۴

وَرْ دَرآید، چادر اَنْدَر رو کَشَند
تا نَبینَد رویَشان آن قَلْتَبان ۵

سیم‌بَر خواهیم و زیبا هَمچو خویش
سیمْ نَسْتانیم پیدا و نهان ۶

آن کِه او خوبی به سیم و زَر فُروخت
روسْپی باشد، نه حورانِ جِنان ۷

تا نگردی پاک دلْ چون جِبْرَئیل
گر چه گَنجی، دَرنگُنجی در جهان ۸

چَشمِ خود را شُسته عارف بیست سال
مَشکْ مَشک آورده از اشکِ رَوان ۹

مُعْتَمد شو تا دَرآیی در حَرَم
اَوَّلا بَربَند از گفتن دَهان ۱۰

شَمسِ تبریزی گُشایَد راهِ شَرق
چون شَوی بَسته دَهان و رازدان ۱۱